ارزش هر دارایی را آن گونه که در ترازنامه شرکت آمده است،‌ ارزش دفتری می‌نامند و در تزازنامه و صورت های مالی ارقام دارایی ها به قیمت تمام شده لحاظ می گردد حتی اگر ...
  • میزان سودآوری یک شرکت را با پارامتر سود هر سهم یا EPS می سنجند.
  • هرچه روند سود دهی سال های گذشته و آتی از ثبات بیشتری برخوردار باشد ریسک کمتراست و اگرنرخ سود دهی مثبت باشد، بدان معناست که طی سال های آتی با رشد سود آوری، ارزش سهم نیز بالاتر خواهد بود.
  • نسبت سود تقسیمی هر سهم، از تقسیم سود نقدی هر سهم(DPS) به سود هر سهم (EPS) به دست می آید.
  • نسبت P/E از تقسیم قیمت هر سهم به سود خالص EPS به دست می آید و اگرچه این نسبت ارزشندگی را الزاما نشان نمی دهد اما اگر در یک صنعت، سهام مربوطه مورد مقایسه قرار گیرند هر چه P/E کوچک تر باشد، ریسک سهم کمتر خواهد بود و پتانسیل های رشد قیمتی بیشتر است.
  • هر چه بدهی بیشتر باشد به خاطر خاصیت اهرمی بدهی،با افزایش فروش، رشد سودآوری نیز بالاتر خواهد بود.
  • از طرفی هرچه بدهی بیشتر باشد خطر ناتوانی شرکت در ایفای تعهداتش نیز بیشتر می شود بنابراین ریسک شرکت نیز بالاتر خواهد بود.
  • شرکت هایی که عمر ماشین آلات آنها به پایان رسیده یا آنکه استهلاک بالایی دارند ممکن است در طول سال به دلیل خرابی دستگاه ها وقفه زمانی در تولید داشته باشند.
  • ارزش ویژه هر سهم از مجموع سرمایه+ اندوخته طرح وتوسعه +اندوخته قانونی+ اندوخته اختیاری+ سایر اندوخته ها + سود انباشته به تعداد سهام منتشره به دست می آید .
  • ارزش هر دارایی را آن گونه که در ترازنامه شرکت آمده است،‌ ارزش دفتری می‌نامند و در تزازنامه و صورت های مالی ارقام دارایی ها به قیمت تمام شده لحاظ می گردد حتی اگر ارزش روز آن ها بالاتر از قیمت تمام شده باشد.
  • ارزش دفتری هر سهم از کسر بدهی‌ها از دارایی‌ها به دست می آید که باید بر تعداد سهامی که شرکت منتشر کرده تقسیم گردد.